Wandelbuddy biedt uitkomst voor blinde en slechtziende wandelaarsApeldoorn, 7 oktober 2010 - Een van de mooiste lange-afstandswandelpaden van Nederland, de Koninklijke Weg, is nu ook veilig te bewandelen door de visueel beperkte wandelaar. Hiervoor is er een speciaal buddysysteem ontwikkeld. Mensen met een visuele beperking die graag de route willen lopen kunnen zich laten vergezellen door een wandelbuddy: een vrijwilliger die ervaring heeft met het begeleiden van blinde en slechtziende wandelaars.
De Koninklijke Weg is een 170 km lange wandelroute van paleis Noordeinde in Den Haag naar paleis Het Loo in Apeldoorn. Al bij de opening in 2008 was de route geheel toegankelijk voor rolstoelgebruikers. Het buddysysteem en de toegankelijke website zijn de eerste grote stappen op de weg naar toegankelijkheid voor de blinde en slechtziende wandelaars.
Het werkt simpel. Elke wandelaar met een visuele beperking die (een gedeelte van) de Koninklijke Weg wil lopen, maar dat liever niet alleen doet, kan één van de wandelbuddy’s vragen mee te gaan. Een wandelbuddy helpt bij het vinden van de route, zorgt voor een veilig gevoel en biedt gezelligheid.
Meer informatie over het initiatief en de wandelbuddy’s is te vinden op de website van de Koninklijke Weg (www.koninklijkeweg.nl).
Geplaatst 031110
Bron: Viziris
.png)
Ameland voor iedereenDe gemeente Ameland wil als eerste Nederlandse gemeente het VN-verdrag over de rechten van mensen met een handicap en chronische ziekte symbolisch bekrachtigen. Ameland is daarin een voorbeeld voor andere gemeenten. Om te zien wat het betekent als het verdrag werkelijk wordt bekrachtigd, werkt Ameland samen met Programma VCP (Versterking Cliëntenpositie) aan het project ‘Ameland voor iedereen’.
Eind mei heeft Ameland de eerste strandopgang rolstoeltoegankelijk gemaakt. Onder toeziend oog van twintig mensen met beperkingen werden betonnen platen met shovels op de juiste plaats gelegd. Zo kun je vanuit een rolstoel het uitvaren van een reddingsboot volgen.
Daarna tekenden wethouder Nico Oud en Cor Langedijk, directeur van programma VCOP een overeenkomst om samen het project ‘Ameland voor iedereen’ aan de slag te gaan. Een project, bedoeld om bewoners en ondernemers bewust te maken van de noodzaak van een eiland dat voor iedereen toegankelijk is.
Wethouder Nico Oud benadrukt dat toegankelijkheid hoort bij zijn eiland: ‘Iedereen moet zich hier thuis voelen. Ameland voor iedereen, zo hoort het te zijn.’ Hij vindt het plezierig iets voor mensen te kunnen doen. Daarnaast ziet Ameland een potentiële klantenkring in de ruim anderhalf miljoen Nederlanders die op de één of andere manier extra voorzieningen nodig hebben.
In mei heeft de ‘vliegende brigade’ van Programma VCP, zo’n twintig vrijwilligers met uiteenlopende beperkingen, het eiland bekeken en getest op toegankelijkheid. De uitkomsten van deze momentopname zijn positief. De mensen op Ameland zijn over het algemeen vriendelijk en gastvrij en staan open voor mensen met beperkingen. Men is direct bereid om aanpassingen te doen of daarover na te denken. Vaak gaat het om kleine ingrepen die al een verschil maken. Toch moet er nog veel gebeuren.
Ameland is zich bewust van haar verantwoordelijkheid op dit terrein. Samen met VCP gaat de gemeente laten zien dat het mogelijk is om vaak met eenvoudige middelen te werken aan toegankelijkheid voor iedereen.
Bron: CG-Raad Nieuws 03-2009
.png)
Zo’n scoot, die is pas link ‘Technische knulligheden scootmobiel aanpakken'
De oudere die niet meer kan autorijden, wacht een ander gevaar: de scootmobiel. Veilig Verkeer Nederland wil nieuwe regels.
Het ene model heeft een gaspedaal, het andere handgas, te bedienen zoals de handrem bij fiets of brommer. “Een stuur met knijpgas!”, zegt directeur Joop Goos van Veilig Verkeer Nederland. “Wie schrikt, knijpt vaak instinctief in het gas en schiet onbedoeld vooruit. En neem die symbooltjes haas en schildpad. Mensen kijken wel vrolijk naar die plaatjes, maar weten bij god niet waarvoor ze bedoeld zijn. ”Het zijn precies deze technische ‘knulligheden’ waarvoor Goos nieuwe regels wil. Niet voor niks. Het aantal verkeersdoden onder bestuurders van gehandicaptenvoertuigen steeg van 11 in 2007 naar 21 afgelopen jaar. Dat lijkt weinig op 150.000 ‘scootmobielers’, maar met de vergrijzing in aantocht wordt het gevaar alleen maar omvangrijker, zegt Goos.
Het ontbreekt vaak aan goede instructies vooraf, vindt ook ouderenbond Anbo. Dat vergroot de onzekerheid bij bestuurders. Zo’n 30 procent van de scootmobielen blijft na de eerste ritjes ongebruikt. Minister Eurlings van verkeer bekijkt momenteel of er een standaard cursus moet komen voor nieuwe bestuurders van de scootmobiel.
‘Over een hobbel en hup, daar lig je’
Pauline Hofmeester (53) heeft de zenuwziekte multiple sclerose en rijdt al twintig jaar in een scootmobiel. “Een fantastisch apparaat”, vindt Hofmeester. Ze rijdt er dagelijks mee door de Amsterdamse binnenstad, gaat er mee buurten op het Waterlooplein. De gevaren kent ze ook. “Mijn tante kwam ermee onder een vrachtwagen. Dood.
Mensen zien je niet, houden geen rekening met je. Je moet stevig in je schoenen staan, want je wordt geregeld uitgescholden. Juist dan moet je je scootmobiel onder controle houden. Moeilijk, want dan denk je vooruit te gaan en ga je achteruit en voor je het weet, maak je een klapper. ” Dat ervoer Jacob Cornelis Greve (87) ook een tijd geleden. “Je gaat over een hobbel en hup, daar lig je. ”Een vervelende toestand was dat nog, maar gelukkig was hij dicht bij huis en kreeg hij hulp. Of hij nog instructies kreeg toen hij voor ’t eerst de weg op ging met de scootmobiel? “Niet echt. Ik had altijd auto gereden en gefietst. Ze zagen het meteen: jij kan het.”
Bron: MetroNieuws 18 juni '09
NIELS RIGTER
NIELS RIGTER
niels.rigter@metronieuws.nl
Luchtvaartmaatschappijen mogen gehandicapten niet weigerenDiscriminatie van gehandicapten door luchtvaartmaatschappijen mag niet meer. Dat staat in verordening 1107/2006 van de Europese Unie die op 26 juli is ingegaan. De CG-Raad is verheugd over deze maatregel. Luchtvaartmaatschappijen mogen gehandicapte passagiers en personen met een beperkte mobiliteit binnen Europa niet meer weigeren op basis van hun beperking. Verder mag een luchtvaartmaatschappij geen extra kosten doorberekenen aan passagiers met een beperk-ing. Ook niet voor voorzieningen en hulp.
De luchthaven is verantwoordelijk voor voorzieningen en hulp van de terminal tot de gate. De luchtvaartmaatschappij is verantwoordelijk voor de voorzieningen en hulp van de gate naar het vliegtuig en in het vliegtuig.
Klachten
Wanneer kunt u een klacht indienen? Uiteraard als een luchtvaarmaatschappij u weigert. Maar dat niet alleen, ook als u tijdens uw reis last hebt ondervonden door slechte voorzieningen, ondeskundig personeel of beschadiging van uw hulpmiddelen. U neemt dan eerst contact op met de organisatie die de afhandeling heeft verzorgd op de luchthaven, uw reisorganisatie of de luchtvaart-maatschappij.
Mocht u er samen niet uitkomen, dan kunt u uw klacht indienen bij de Inspectie Verkeer en Waterstaat. De inspectie behandelt alleen klachten die te maken hebben met deze verordening en de verordening ‘261/2004 Passagiersrechten’.